Iako se može pomisliti da ime venecijaneri jasno određuje njihovo geografsko poreklo i vezuje ih za Italiju i
Veneciju, to ipak nije slučaj. Veruje se da venecijaneri potiču iz Persije (oblast današnjeg Irana). Venecijanski
trgovci otkrili su ove pokrivače prozora kroz svoje trgovinske interakcije na Istoku i doneli ih u Veneciju.
Ima indicija i da su nastali u Egiptu gde se vekovima koriste slične “rešetkaste” zavese. Stari Egipćani su ih
pravili od trske, a u Kini su upotrebljavane trake od bambusa.
Venecijaneri kakve danas znamo razvijeni su u drugoj polovini 18. veka. U Evropi ih je za široku primenu prva
prihvatila Francuska, jer je Pariz oduvek bio centar modernog sveta (Francuzi venecijanere i danas nazivaju
„Les Persienes“), a potom se moda brzo proširila i na ostatak kontinenta.
Iako je mesto nastanka prvog venecijanera do danas pod velom tajni, zna se da su često korišćeni 1760-ih
godina. Za crkvu Svetog Petra u Filadelfiji (SAD) se tvrdi da je već 1761. godine koristila venecijanere za
pokrivanje prozora.
John Vebster je prvi predstavio venecijanere u Sjedinjenim Državama. Visoko društvo u Americi ih je brzo
prihvatilo, pa su postavljeni u mnogim vladinim i javnim zgradama. Venecijaneri se mogu videti u pozadini slike
J. L. Jerome-a, „Poseta Paula Jonesa ustavnoj konvenciji“ i ilustracija “Hall of Independence” u vreme
potpisivanja Deklaracije o nezavisnosti.
Veliki savremeni kompleks u SAD-u u kom su postavljeni venecijaneri bila je zgrada RCA Rokfelerovog centra
(poznatija kao zgrada Radio Citi) u Njujorku, završena 30-ih godina 20. veka.
Jednu od najvećih porudžbina venecijanera svih vremena
dobila je kompanija Burlington Venetian Blind Co. iz grada Burlington, Vermont, koja je isporučivala zavese za
prozore Empire State Building-a u Njujorku.
Venecijaneri se pojavljuju na slici Edmunda Charlesa Tarbella s prijelaza u 18. vek, „Venecijaneri“.